De koektrommel

Mijn nichtje houdt me vanuit haar ooghoeken scherp in de gaten, terwijl haar handje het tweede koekje nadert. Mijn moeder, die de één-koekjes-regel heeft ingesteld, is nog niet  naar de keuken gelopen of de kleine toetst of ik er diezelfde koektrommel-wetten op na houd. Ze beweegt haar hand langzaam genoeg om me bedenktijd te geven, maar is glashelder in haar bedoeling: niet ingrijpen betekent dat ze een tweede koekje mag, nu en tot in de eeuwigheid. Dat ik dat even weet. Ik grijp haastig in, de koekjes groeien me niet op de rug.

Op het moment dat een collega zijn tiende koekje op rij uit de figuurlijke trommel pakt, schuiven we ongemakkelijk heen en weer. Niemand grijpt in. Later in de koffiekamer zuchten we dat hij álweer een koekje heeft gepakt. Zo blijft er voor ons niets over, dat niemand daar wat van zegt, het is toch niet normaal. Tíen koekjes al!

De koektrommel vormt een prachtige metafoor voor hoe we cultuur maken met elkaar. Geschreven en ongeschreven regels die beschrijven hoe we met elkaar omgaan. Als wij in ons team afspreken dat we ieder één koekje pakken, en iemand pakt zonder ingrijpen van de anderen een tweede, dan is dat de nieuwe norm. De opleiders van 5d leggen het zo simpel uit dat ik direct door mijn vrij omvangrijke smoezen- en excuus repertoire heen ben. Cultuur maken we met het hele team. Wie zich misdraagt, komt ermee weg omdat de anderen niet ingrijpen. Punt.

Ik slik, want ik liet inderdaad veel koekjes van mijn en andermans brood eten. Van de enkele keer dat ik ingreep, herinner ik me vooral de ijzige stilte van de anderen. Gedoe in teams vermomt zich vaak als persoonlijke conflicten tussen twee personen of partijen. In die dynamiek valt een deel van de groep stil om geen partij te kiezen, om conflict uit de weg te gaan, uit ongemak, omdat het hen niet aangaat, omdat…? Op de tribune keek ik vaak onmachtig toe in de overtuiging geen onderdeel uit te maken van het probleem of de oplossing. Maar dat was ik wél.

Het besef voelt als nieuw gereedschap in mijn handen. Mijn hoofd roept hongerig honderden variaties op de ‘Hoe dan?’-vraag waar de opleiding teamcoach gelukkig de antwoorden op paraat heeft. Het start met het serieus nemen van het gevoel dat er iets niet klopt. Nou ken ik dat gevoel maar al te goed. Dappere pogingen mijnerzijds om dat wereldkundig te maken strandden vaak in discussies over wat er dan precies niet klopt in mijn ogen….Dat moet handiger kunnen, vermoed ik.

In de vele oefeningen die volgen leren we langzaam de wij-taal van het team te bezigen. Ik voel direct het effect als groepslid, ík word aangesproken op mijn verantwoordelijkheid. Aan wat volgt zie ik dat dat voor de anderen ook geldt. Wij hebben allemaal ons aandeel in wat er gebeurt, niemand uitgezonderd. Ik oefen hakkelend wat standaard zinnetjes. Dit ga ik niet in één keer beheersen. Een cursist vat het geheel lekker overzichtelijk samen met de woorden: “Het is doorhebben dat het gaat over dat waar we het niet over hebben.” Om als team te kunnen groeien moeten we leren juist dat onder woorden te brengen, waar we zonder woorden over communiceren.

“Zullen we allebeí nog een koekje nemen?”, oppert mijn nichtje inventief. Ze belooft me plechtig niets tegen oma te zeggen. Terwijl ik haar liefdevol over haar hoofdje aai, prijs ik haar oplossingsgerichte houding. Ze kijkt me ontregeld aan. Ik recht mijn rug: “Nee, één koekje.” Ze huppelt naar haar poppenhuis. De juiste taal is ook hierin alles.

 

10 april 2020 / Cindy Stienstra

De Koektrommel

Mijn nichtje houdt me vanuit haar ooghoeken scherp in de gaten, terwijl haar handje het tweede koekje nadert. Mijn moeder, die de één-koekjes-regel heeft ingesteld, is nog niet naar de keuken gelopen of de kleine toetst of ik er diezelfde koektrommel-wetten op na houd. Ze beweegt haar hand langzaam genoeg om me bedenktijd te geven, maar is glashelder in haar bedoeling: niet ingrijpen betekent dat ze een tweede koekje mag, nu en tot in de eeuwigheid.

Lees meer

6 juni 2019 / Cindy Stienstra

Van Vierkamer appartement naar Kasteel

Ik dacht altijd dat ik leuk woonde. De tijd dat ik leefde in het krappe vierkamerappartement lag ver achter me. Niet langer draaide ik mijn strak georganiseerde dagen af op uitsluitend mijn ratio, mijn vermogen mezelf en mijn gevoel weg te cijferen, volledig gericht op dat ene talent: kennis vergaren. Nee, ik had dat flatje jaren geleden al uitgebreid tot een leuke, ruime eengezinswoning.

Lees meer

27 mei 2019 / Cindy Stienstra

Volgen en Leiden

Een beetje onwennig sta ik hand in hand met mijn cursusgenoten. Als ik de kring rondkijk zie ik dat ik niet de enige ben die zich licht gespannen afvraagt waar deze oefening ons heen zal leiden. Met inmiddels een half jaar coachopleiding bij 5d achter de rug berust ik in het vertrouwen dat ook dit van de kwaliteit zal zijn die ik ben gewend. Bij menige oefensessie bleek mijn ratio het traagst van begrip dus mijn hoofd kan best nog een kwartiertje achter de feiten aanlopen. Ik schud mijn schouders los.

Lees meer

7 mei 2019 / Leila van Wetten

Never Ever Give up

Never Ever Give up

Lees meer

8 januari 2019 / Leila van Wetten

Waarom?

Gastblog van Leila van Wetten

Lees meer

10 juni 2018 / 5d in samenwerking met Antoinette Gillet

Onboarden

Schoolleiders hebben een complexe baan, ze zijn van vele markten thuis.
In vergelijking met het bedrijfsleven krijgen ze minder beloning.
Het is dus van belang om schoolleiders te boeien en te binden.
Hoe zorgt uw organisatie ervoor dat ze kunnen inchecken, landen en opstijgen?

Lees meer

30 januari 2018 / Ineke Beemsterboer

“Dat slachtoffergedrag zit u in de weg hoor!”

De eerste drie dagen van Coachend leiding geven leerjaar 3

Lees meer

25 september 2017 / Leila van Wetten

Proactiviteit

Gastblog van Leila van Wetten

Lees meer

6 juli 2017 / Ineke Beemsterboer

Een gouden kistje

Blog van Ineke Beemsterboer over opleiding coach/coachend leidinggeven leerjaar 1

Lees meer

21 juni 2017 / Jildou Oostenbrug

Transactionele Analyse Driver: ‘Doe je best’ (5/5)

Het laatste deel alweer, van de Transactionele Analyse Drivers. Hoe kan de gedachte ‘Doe je best’ je slopen? 

Lees meer

23 mei 2017 / Jildou Oostenbrug

Transactionele Analyse Driver: Wees perfect! (4/5)

Nina kan alles. En ze heeft het leven onder controle. Anderen zijn wel eens jaloers op haar ogenschijnlijk perfecte voorkomen: de juiste jurk, gemanicuurde nagels en haar dat altijd goed zit. Naast een druk gezin runt ze haar eigen zaak. Haar werk kost haar heel veel tijd, maar dan is het wel perfect in orde. Hoe maakt de overtuiging ‘Wees perfect’ haar kapot? Lees het hier.

Lees meer

17 mei 2017 / Jildou Oostenbrug

Transactionele Analyse Driver: Doe de ander ’n plezier! (3/5)

Fauzia vergeet nooit een verjaardag. En binnen het team zorgt ze altijd voor een persoonlijke noot wanneer er iets te vieren is, zoals een lief kaartje en een zelfgebakken taart. Maar… soms vergeet ze zichzelf. Dit blog gaat over Fauzia’s Transactionele Analyse Driver: ‘Doe een ander ’n plezier.’

Lees meer

5 mei 2017 / Jildou Oostenbrug

Transactionele Analyse Driver: Maak Voort! (2/5)

Vijf over tien struikelt Babette als een wervelwind de vergaderzaal binnen. In vliegende vaart gooit ze haar tas op de grond , jas over de stoel en gaat zitten, terwijl ze haar excuses maakt waarom ze wat later is. Al rommelend in haar tas – op zoek naar de agenda van de vergadering – heet ze iedereen welkom. Babette is snel, spreekt en beweegt snel, en hoe drukker ze het heeft, hoe sneller ze wordt.

Lees meer

12 april 2017 / Jildou Oostenbrug

Transactionele Analyse Driver: Wees Sterk (1/5)

Mirjam toont krachtig en een tikje ongenaakbaar. Binnen haar team wordt ze gezien als de ‘rots in de branding’. Thuis trouwens ook. Haar man en kinderen zijn dol op haar, en ze staat altijd voor ze klaar. Binnen het afgelopen jaar heeft Mirjam haar moeder verloren. Ook heeft haar zoon gedragsproblemen, waardoor Mirjam en haar man regelmatig gesprekken hebben op school.

Lees meer

25 maart 2017 / Jildou Oostenbrug

Transactionele Analyse Drivers: wat drijft mij én maakt me kapot?

Afgelopen maanden betrapte ik mezelf er regelmatig op dat ik na een lange werkdag ook nog ’s avonds achter de laptop werk zat voor te bereiden. Want hoe druk ik het ook heb, het moet wel perfect in orde zijn. Niet goed voorbereid naar een klus geeft stress. Dan trek ik nog liever een avondje extra door. Of een weekend…

Lees meer
Blijf op de hoogte